Me burde ha skjønt det då Stefan møtte meg på togstasjonen og nettopp hadde oppdaga at turen i Myrkdalen dagen før hadde resultert i at vaieren på begge skia var skada. Men klare for tur, og fulle av forventing gjekk me på toget saman med Ingrid. Elina kom på toget på Voss, og det komplette turfølget fortsatte til Finse, som var utgangspunktet for påsketuren. Målet var Haukeliseter, som skulle nåast drøyt fem dagar og 14 mil seinare.
Ny dag, ny topptur. Med stive lår frå dagen før var det godt å spenne på seg dei lette fjellskia heller enn telemarkskia. Turen til Oksen i Granvin er klassifisert som ein bortovertur med rundt 1300 høgdemeter.
Endeleg ei helg med knallvêr! Eg, Elina og Ingrid pakka skia og toga inn til Voss der Torbjørn møtte oss. Me køyrde opp til Skaftedal før me starta skituren i litt under 400 meters høgd. Det var skikkeleg vårvarmt og strålande sol, så ullskjorta fekk henge på sekken store delar av turen.
Kreklingbu
Andre helga i mars vart det nok ein gong tur til Hallingskeid - men denne gongen til BSI Friluft si hytte Kreklingbu. Vêret var ikkje av den beste sorten, det var temperaturar rundt null og mykje vind. Det tok fleire leiterundar før me fann ut kor utedassen stod - begravd i om lag 2.5 meter snø. Etter å ha gravd ut dassen, tok det ikkje mange timane før det var fylt opp med snø att, og me måtte grave den fram att neste morgon.
Sjølv om det er under ein halv kilometer frå togstasjonen til hytta, var det ein liten ekspedisjon med stormbriller og GPS då me skulle opp for å møte Selina, som kom først på laurdagen. Heldigvis hadde ho ikkje begynt å leite etter hytta sjølv, men heller gått inn på DNT-hytta (som ligg like ved togstasjonen) og venta på oss der.
Trass i det heller ufine vêret var me ein del ute, me trente på telemark på fjellski i skråningen til hytta, i tillegg til å grave litt etter dassen i ny og ne. Ellers vart høvet nytta til å ete mest mogleg - som vanleg vart det eit dugeleg etegilde.
Klikk på bileta for å sjå dei litt større.
1
